1ซามูเอล บทเรียนที่ 27 จากจับปลาสองมือเป็นติดกับตนเอง

บทที่ 27: จาก “จับปลาสองมือ” มาเป็น “ติดกับตนเอง” (1 ซามูเอล 29:1–30:6)

คำนำ

ผมมีเพื่อนวัยเยาว์ที่ชอบพอกันอยู่หลายคน เมื่อเร็วๆนี้มีคนหนึ่งแวะมาหาตอนผมกำลังรวบรวมคำเทศนาของวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เพื่อนอายุเก้าขวบของผมชื่อลุควิ่งมาดูว่าผมกำลังทำอะไร “ลุงเขียนอะไรไว้บนจอคอมพิวเตอร์ครับ?” ลุคถาม “อ๋อ เป็นคำเทศนาของอาทิตย์ที่แล้ว” ผมตอบ “ยาวจังนะครับ?” เขาคุยต่อ “คงงั้นมั้ง” ผมก็ตอบๆไป แล้วเลื่อนหน้าจอต่อไปเรื่อยๆจนถึงหน้า 10 ลุคชวนคุยไปด้วยมองตามไปด้วยอย่างสนใจ อยู่ดีๆเขาก็พูดขึ้นมาว่า “เดี๋ยวครับลุง บ็อบ !” “ผมว่าผมเห็นอะไรบางอย่าง ลุงช่วยเลื่อนกลับขึ้นไปอีกนิดได้ไหม — อีกนิดเดียวเอง?” แล้วลุคก็ชี้ไปบนจอ ที่คำเทศนาประโยคที่ว่า “ซาอูลผู้บังคับกองพัน หวังว่าดาวิดจะถูกฆ่า” “ลุงหมายความตามนี้จริงๆหรือครับ?” ลุคถาม “สงสัยไม่ใช่” ผมยอมรับ รู้สึกขายหน้าเล็กน้อย แต่ก็ทึ่งครับ ผมจึงแก้ใขประโยคนั้นใหม่จนลุคพอใจ “ซาอูลแต่งตั้งดาวิดให้เป็นผู้บังคับกองพัน ด้วยหวังว่าดาวิดจะถูกฆ่า” เสร็จแล้วเขาก็ไม่สนใจ ออกไปวิ่งเล่นต่อ ผมต้องพูดกับตัวเอง ว่า “ทำได้ไง?”

Read more